تامین مالی برای شرکت های کوچک و استارتاپ – سرمایه گذاران فرشته

اکوسیستم فین تک به‌گونه ای است که بیشترین شرکت های نوپا، ضمن خلاقانه بودن ایده های تجاری شان به شدت نیازمند تأمین مالی هستند چرا که بازار گسترده ای نداشته و از ورود به بازارهای نوظهور نیز آگاهی چندانی ندارند.

در این مطلب، با جزئیات بیشتری مراحل مختلف تامین مالی (شرکت های کوچک و نوپا) را در اکوسیستم امروز فین تک توضیح خواهیم داد.

مرحله اول سرمایه گذاری

اغلب شرکتها یا از طریق گردش مالی داخل شرکتی (ایجاد یک کسب و کار بدون کمک و حمایت خارجی) و یا افزایش حداقل مقدار برای ادامه حرکت، خود را تامین مالی می کنند. این امر به طور معمول «حلقه دوستان و خانواده» نامیده می شود که توصیفی ازمنابع اصلی این سرمایه اولیه است.

این تأمین مالی توسط حلقه سرمایه گذاران فرشته (افراد ثروتمندی که در ازای مالکیت بخشی از سهام شرکت استارتاپ، آن را تامین مالی می کنند) دنبال می شود که ممکن است به یک حلقه شروع منجر شود؛ اگر چه هم اکنون این دو اصطلاح تقریباً به جای یکدیگر استفاده می شوند. به طور معمول یک حلقه تامین مالی، یک حلقه سرمایه گذاری تا ده میلیارد تومان است. گرچه ما درایالات متحده شاهد افزایش پدیده ای درباره سرمایه های اولیه توسط موسسات هستیم اما سرمایه گذاران اولیه اغلب سرمایه گذاران بسیار برجسته و ثروتمندی هستند. دراین مرحله از توسعه یک شرکت، این نوع سرمایه گذاری با ریسک بالایی همراه است. با سرمایه اولیه ای که برای توسعه محصول استفاده می شود ممکن است کمی بیشتر از یک تیم و یک ایده وجود داشته باشد.

مراحل سرمایه گذاری های اولیه معمولاً به حمایت سرمایه گذاران با ضمانت نامه ها، قراردادهای محدود و برخی قراردادهای خاص دیگر در شرکت نیاز دارد اما این نوع سرمایه گذاران فرشته به طور معمول انتظار تدابیر سنگین سازمانی را ندارند که یک سرمایه گذار شرکت های کوچک ونوپا (VC) نیازدارد. این امر فرایند قانونی را کوتاه کرده و در نتیجه هزینه‌های تأمین سرمایه هم کاهش می یابد.

مرحله دوم سرمایه گذاری

در اصل VC ها به طور کلی می خواهند پول خود را در صورتی که شرکت با مشکل مواجه شود پس بگیرند. این اصل به اولویت نقدینگی معروف است. سرمایه گذار علاقه مند است احساس راحتی کند و از اینکه که اگر پول آنها در آینده با ارزش کمتر از آنچه که اکنون سرمایه گذاری می کنند به داخل شرکت برود، این ضرر جبران می شود. لذا سرمایه گذاری در یک شرکت نوپا، حول اسناد و عناصر کلیدی می چرخد. این عناصر کلیدی عبارتند از:

۱- ضمانت نامه ها: قرارداد های قانونی شرکت (و احتمالاً بنیانگذاران) به عنوان حالتی از امور قانونی، مالیاتی و امور مالی شرکت

۲- عهد نامه های محدود: اسنادی ازطرف بنیانگذاران هستند مبنی بر اینکه با شرکت رقابت نکنند و یا کارهای دیگری برای آسیب رساندن به کسب و کار و قراردادهای شرکت انجام ندهند

۳- عهدنامه ها: اسنادی با کارکردهای مثبت و منفی (!): به عنوان مثال مدیریت، موافق انجام برخی کارهای خاص مانند ارائه اطلاعات به سرمایه گذاران می باشد؛ این جنبه مثبت است. مدیریت، موافق انجام برخی کارهای خاص از قبیل انحراف از طرح توافق شده برای کسب و کار نمی باشد؛ این جنبه منفی وجود عهدنامه هاست.

مرحله سوم سرمایه گذاری

مرحله سوم و فراتراز آن، اغلب به عنوان سرمایه توسعه توصیف می شوند؛ زمانی‌که یک شرکت از دور اول با موفقیت به عبور کرده است. خوشبختانه تکنولوژی در حال به دست آوردن محبوبیت جدی است و مشتریان هفته به هفته اضافه می شوند؛ حالا زمان افزایش نیروی کار فرارسیده است. به خصوص نیروی فروش، اینجاست که سرمایه توسعه وارد بازی می شود.

سرمایه توسعه یک فضای رقابتی برای VCs است و زمانی که یک شرکت سودآور و آماده گسترش است وقت آن است که  با شبکه درست و تجربه مناسب سرمایه گذار را انتخاب و گلچین کرد.

خرید سهام – روشی برای سرمایه گذاری

اشکال مختلف خرید سهام یک شرکت توسط مدیران اجرایی آن که از سهام خصوصی استفاده می کنند، به شرح زیر است:

MBO – خرید سهام یک شرکت توسط مدیران اجرایی آن، زمانی که مدیران درجه دوم شرکت سهام خصوصی مدیران درجه یک شرکت را می خرند.

MBI – خرید سهام یک شرکت توسط مدیر یا تیم مدیران یک شرکت دیگر، زمانی که مدیریت جدید کسب و کار به عنوان سرمایه گذار سهام خصوصی به هیأت مدیره می‌آید تا مدیریت قدیم را به طور کامل جایگزین کند.

BIMBO – ادغام دوویژگی بالا: ترکیبی از موارد بالا که در آن تعداد یاز مدیران فعلی ممکن است همراه با مدیریت جدید در آینده باقی بماند.

منبع : دکتر واحدی، مدیر عامل سپیدتک